Home » Gramatyka » Średniozaawansowany » Zaimki dzierżawcze

Zaimki dzierżawcze niemiecki

W tej lekcji dowiesz się, jakie zaimki dzierżawcze występują w języku niemieckim  oraz jak odmieniają się przez przypadki. Na końcu czeka na ciebie kilka interaktywnych ćwiczeń.

  Chcesz nauczyć się więcej? Ta lekcja jest częścią kursu: Gramatyka B1/B2 .

Co to są zaimki dzierżawcze?

Dzięki zaimkom dzierżawczym możesz wyrazić przynależność, czyli powiedzieć, że coś do kogoś należy.

Przykłady

grafika z pilka i przykladem na zaimki dzierzawcze

Zaimki dzierżawcze: tabela

W języku niemieckim każda osoba ma swój zaimek dzierżawczy:

LiczbaOsobaZaimek dzierżawczyPrzykład
pojedynczaichmein (mój)Mein Hund heißt Bono./ Mój pies nazywa się Bono.
dudein (twój)Wie heißt dein Hund?/ Jak nazywa się twój pies?
er,essein (jego)Sein Hund heißt Max./ Jego pies też nazywa się Max.
sieihr (jej)Wie heißt ihr Hund?/ Jak nazywa się jej pies?
mnogawirunser (nasz)Das ist unser Hund./ To jest nasz pies.
ihreuer (wasz)Ist das euer Hund?/ Czy to jest wasz pies?
sieihr (ich)Ihr Hund spaziert im Park./ Ich pies spaceruje po parku.
Forma grzecznościowaSieIhr (pana, pani, państwa)Ist das Ihr Hund?/ Czy to jest pana pies?
info
W języku niemieckim nie ma wielofunkcyjnego słowa „swoje”. Każda osoba ma swój zaimek dzierżawczy.

Jak deklinują się zaimki dzierżawcze?

Zaimki dzierżawcze  deklinują się. To znaczy ze do formy podstawowej z tabeli wyżej dodawana jest jakaś końcówka. Pewnie cię zaskoczę – ale już znasz te końcówki.

rada
Pamiętasz odmianę rodzajnika określonego? Zaimki dzierżawcze dostają 1:1 końcówki, jakie dostają rodzajniki określone

Zobacz sam:

Odmiana zaimków dzierżawczych (Possesivartikel)

Tabela poniżej przedstawia odmianę zaimka dzierżawczego „mein”. Wszystkie inne zaimki dzierżawcze (dein, sein, ihr, unser, euer, ihr) deklinują się według tego samego systemu, czyli dodaje się te same końcówki:

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
MęskiŻeńskiNijaki
Nominativmein Vatermeine Muttermein Kindmeine Eltern
Genitivmeines Vatersmeiner Muttermeines Kindesmeiner Eltern
Dativmeinem Vatermeiner Muttermeinem Kindmeinen Eltern
Akkusativmeinen Vatermeine Muttermein Kindmeine Eltern

Po co w tabeli są rodzaje (męski, żeński, nijaki)?

To rodzaj tego, co jest nasze, do nas należy („meine Mutter„). Właśnie ten rzeczownik wpływa na to, jaką końcówkę dodasz do twojego zaimka dzierżawczego podczas odmiany. Te trzy cechy tego rzeczownika wpływają na końcówkę w zaimku dzierżawczym:

rodzaj (męski „der”, żeński „die” lub nijaki „das)

liczbę (pojedyncza lub mnoga)

przypadek (Nominativ, Genitiv, Dativ, Akkusativ)

A który zaimek dzierżawczy wybrać?

Wybór zależy od tego, kto jest „właścicielem”. Spójrz na poniższy przykład, w którym właścicielem kota jest „Maria”:

grafika z czarnym kotem i zdaniem z zaimkiem dzierzawczym

 

Maria to trzecia osoba, rodzaj żeński, liczba pojedyncza, a zatem zaimek osobowym dla Marii jest”sie”.

Zaimkiem dzierżawczym od „sie” jest „ihr” (patrz pierwsza tabela):

A na końcówkę zaimka dzierżawczego jak widzisz, wpływa rzeczownik zaraz za nim. Czyli to, co należy w tym konkretnym przypadku do Marii. A zatem kot, który jest rodzaju żeńskiego (die), w liczbie pojedynczej, w przypadku Nominativ. Stąd zaimek dzierżawczy ma końcówkę „-e”.

Więcej przykładów:

  • „Maria trinkt Milch mit ihrer Katze.” („Katze” jest rodzaju żeńskiego, w liczbie pojedynczej i w przypadku Dativ. Stąd zaimek dzierżawczy ma końcówkę „-er”)
  • „Ihre Tochter ist sechs Jahre alt.” („Tochter” jest rodzaju żeńskiego  „die”, w liczbie pojedynczej i w przypadku Nominativ. Stąd zaimek dzierżawczy „ihr” ma końcówkę „-e”)
  • „Gib mir bitte meinen Stift” („Stift” jest rodzaju męskiego „der”, w liczbie pojedynczej i w przypadku Akkusativ. Stąd zaimek dzierżawczy „mein” ma końcówkę „-en”)
  • „Ich spaziere mit meinem Hund”. („Hund” jest rodzaju męskiego „der”, w liczbie pojedynczej i w przypadku Dativ. Stąd zaimek dzierżawczy „mein” ma końcówkę „-em”)
uwaga
Zaimek dzierżawczy „euer” traci „e” jak tylko dodamy do niego jakąś końcówkę.

Possesivartikel czy Possesivpronomen? Różnica

Jeśli za zaimkiem dzierżawczym jest rzeczownik, wtedy jest to Possesivartikel.

„Wem gehört der Stift?” – „Das ist mein Stift.”

„Wem gehört der Stift?” – „Das ist meiner.”
Jeśli za zaimkiem dzierżawczym nie ma rzeczownika, to jest to Possesivpronomen. Zaimek dzierżawczy zastępuje wtedy rzeczownik.

Ta różnica jest ważna, ponieważ wynikają z niej różnice w deklinacji w Nominativie (mianowniku) i Akkusativie (bierniku). Spójrz sam:

Odmiana zaimków dzierżawczych (Possesivpronomen)

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
MęskiŻeńskiNijaki
Nominativmeinermeinemeinsmeine
Genitivmeinesmeinermeinesmeiner
Dativmeinemmeinermeinemmeinen
Akkusativmeinenmeinemeinsmeine

Podsumowując: Possesivpronomen dostają takie same końcówki jak Possesivartikel, a końcówki różnią się jedynie w Nominativie  i Akkusativie . Possesivpronomen zastępują w zdaniu rzeczownik.

Na przykład:

  • „Wem gehört der Ball?” – „Das ist meiner” („Ball” jest rodzaju męskiego „der”, w liczbie pojedynczej i w mianowniku, stąd zaimek dzierżawczy „mein” ma końcówkę „-er”)
  • „Kannst du mir den Stift geben?” – „Ich kann meinen nicht finden.” („Stift” jest rodzaju męskiego „der”, w liczbie pojedynczej i w Akkusativie, stąd zaimek dzierżawczy „mein” ma końcówkę „-en”)

Zaimki dzierżawcze niemiecki: podsumowanie

  • Zaimki dzierżawcze wyrażają przynależność
  • Zaimki dzierżawcze w niemieckim deklinują się. Odmieniając się przez przypadki dostają określone końcówki, które są identyczne, jak te z odmiany rodzajnika określonego
  • Zaimki dzierżawcze mogą albo występować przed rzeczownikiem (Possesivartikel), albo mogą zastępować rzeczownik (Possesivpronomen). Z tego podziału wynikają różnice w deklinacji w Nominativie i Akkusativie
  • Possesivpronomen dostają takie same końcówki jak Possesivartikel, a końcówki różnią się jedynie w Nominativie  i Akkusativie . Possesivpronomen zastępują w zdaniu rzeczownik.

Ćwiczenia na zaimki dzierżawcze

Chcesz rozwiązać kilka ćwiczeń na zaimki dzierżawcze? Tutaj znajdziesz kilka interaktywnych ćwiczeń na zaimki dzierżawcze w języku niemieckim.



Anna
Print Friendly, PDF & Email
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (4 votes, average: 5,00 out of 5)
Loading...

2 komentarze do wpisu „Zaimki dzierżawcze niemiecki”

  1. Pani Aniu, dzekuje za stworzenie tej strony, na ktora wlasnie natrafilem i ktora wydaje sie byc bardzo przystepna. Niemieckiego zaczalem uczyc sie trzy tygodnie temu i poczatkowe obawy okazuja sie byc bezpodstawne (przyswajanie niemieckiej gramatyki idzie mi, poki co, nadwyraz lekko).

    W kolumnie tabeli ‚Zaimek dzierżawczy’ w pozycji ‚ihr’ w nawiasie jest (ihr) zaimiast polskiego (ich).

    Serdecznie pozdrawiam,
    Piotr

    PS Pisze z klasowego komputera, na ktorym nie ma polskiej mapy klawiatury, a bez uprawnien administratora nie moge jej sobie dodac. Takze prosze o przymkniecie oka na brak ogonkow (jestem na tym punkcie wyczulony ;-)).

    Odpowiedz
    • Cześć Piotr, cieszę się, że trafiłeś na moją stronę 🙂 Niemiecka gramatyka jest właśnie dość przyjemna – bo bardzo logiczna, a każdy element (no prawie każdy) wynika z innego – coś jak puzzle. Dlatego ważne jest, żeby od początku uczyć się jej poprawnie, bo pózniej to co sobie odpuściliśmy, „dopadnie” nas ze zdwojona mocą :D. A jeśli od razu nauczymy się dobrze, to będzie z górki.

      Życzę powodzenia i mam nadzieję, że ta strona będzie pomocna. Widziałeś interaktywne ćwiczenia do każdego tematu z gramatyki? Warto rozwiązać kilka – dopiero wtedy człowiek się tak naprawdę uczy.

      PS. wybaczam brak ogonków 😀

      Pozdrawiam z deszczowego Berlina

      Ania

      Odpowiedz

Dodaj komentarz