Chcesz powiedzieć o czymś w przeszłości? Czasowniki posiłkowe Ci to umożliwią! W tej lekcji dowiesz się, co to są czasowniki posiłkowe i kiedy je zastosować. Poznasz też ich odmianę przez osoby, w różnych czasach.
Na końcu mam dla Ciebie ćwiczenia na czasowniki posiłkowe w niemieckim.
Czasowniki posiłkowe – proste wyjaśnienie
Czasowniki posiłkowe pomagają innym czasownikom budować rożne konstrukcje, np. czasy.
Czasowniki posiłkowe (Hilfsverben) to tacy pomocnicy (posiłki, wsparcie 🙂 ) dla innych czasowników. W czym pomagają czasowniki posiłkowe? Na przykład w tworzeniu czasów.
Ci pomocnicy to czasowniki: „sein” (być), „haben” (mieć) i „werden” (stawać się) . Nie tłumaczy się ich jednak, jeśli pełnią one w zdaniu właśnie funkcję czasowników posiłkowych, czyli: „ich habe gemacht” oznacza „ja zrobiłem”, a nie „ja mam zrobiłem”. 🙂
Spójrz na poniższe przykłady – „habe”, „bin” i „werde” pomagają czasownikowi na końcu zbudować zdanie:
„Ich habe gestern die Tomatensuppe gekocht.“ / „Wczoraj ugotowałam zupę pomidorową. („habe” wspiera tu „gekocht”)
„Ich bin heute früh aufgestanden.“ / „Wcześnie dzisiaj wstałam.“ („bin” wspiera tu „aufgestanden”)
„Ich werde Deutsch lernen.“ / „Będę uczyć się niemieckiego.“ („werde” wspiera tu „lernen”)
A więc czy te czasowniki są zawsze tylko takimi pomocnikami? Nie!
W poniższych przykładach „haben”, „sein” i „werden” nie są czasownikami posiłkowymi, tylko funkcjonują samodzielnie (Vollverben) i mają konkretne znaczenie:
„Ich bin glücklich.“ / „Jestem szczęśliwy.”
„Ich habe Zeit.“ / „Mam czas.“
„Ich werde wahnsinnig.“ / „Ja zwariuję.“
Chcesz dowiedzieć się więcej o czasownikach „sein”, „haben”, „werden”? Zajrzyj do lekcji:
Kiedy używa się czasowników posiłkowych? – przykłady
Czasowniki posiłkowe „sein”, „haben”, „werden” są niezbędne, żeby utworzyć w niemieckim kilka innych istotnych konstrukcji. Są to:
# czas przeszły Perfekt
Pamiętasz jeszcze, jak wygląda zdanie w czasie przeszłym Perfekt? Aby je zbudować, potrzebujesz właśnie jednego z czasowników posiłkowych („sein” lub „haben”) w odmienionej formie i drugiego czasownika jako Partizip II (to ta forma jak: „gelernt”, „gekommen” itd.), np.:
„Ich habe viel gelernt.” / „Dużo się nauczyłam.“
„Er hat lange geschlafen.“ / On spał długo.“
„Marta ist nach Hause gegangen.“ / „Marta poszła do domu.“
„Wir sind nach Polen gefahren.“ / „Pojechaliśmy do Polski.“
Kolejny czas, który potrzebuje „pomocy” czasownika „sein” lub „haben”, to czas przeszły Plusquamperfekt. Tutaj w odróżnieniu od czasu Perfekt, musisz użyć czasowniki posiłkowe w formie przeszłej czasu Präteritum, czyli zamiast „sein” – „war” i zamiast „haben” – „hatte” (odpowiednio odmienione przez osoby) + Partizip II bez zmian. Spójrz:
„Ich hatte ihn gesehen.” / „Widziałam go.“
„Du hattest ein Auto gekauft.“ / „Kupiłeś samochód.“
„Ich war schnell gelaufen.“ / „Biegłam szybko.“
„Ihr wart nicht nach Warschau gefahren.“ / „Wy nie pojechaliście do Warszawy.“
Uwaga
Kiedy użyć „sein” a kiedy „haben”? W skrócie czasownika „sein” użyjesz tam, gdzie chodzi o jakiś ruch czy zmianę stanu (iść, biegać, wstawać itd.), a czasownika „haben” tam, gdzie tego ruchu nie ma (widzieć, spotykać się, uczyć się itd.).
Czasownik posiłkowy nie jest czasownikiem samodzielnym, tylko pomocnikiem w budowaniu zdań w różnych konstrukcjach gramatycznych. W niemieckim są to przede wszystkim czasowniki: haben, sein. Bez nich nie utworzysz np. zdania w czasie przeszłym Perfekt. Z racji, że pomagają one czasownikowi głównemu, nie tłumaczy się ich na język polski.
Jakie są czasowniki posiłkowe w języku niemieckim?
Są to czasowniki: haben, sein i werden.
Po co są czasowniki posiłkowe?
Czasowniki te wspierają czasownik główny w zdaniu i są niezbędne, aby zbudować np. czas przeszły Perfekt czy czas zaprzeszły Plusquamperfekt.
Kiedy użyć czasownika posiłkowego „haben”, a kiedy „sein”?
Czasowniki wyrażające ruch (np. gehen, laufen) wymagają czasownika „sein”, a te bez ruchu (np. stehen, kochen) czasownika „haben”.
Dzięki, mam Twój komentarz! Pojawi się, gdy go zatwierdzę.
Nie udało się wysłać komentarza. Sprawdź pola i spróbuj ponownie za chwilę.
Masz pytanie? Pisz śmiało!
Czytam każdy komentarz — pytanie o gramatykę, uwaga do wpisu, własny przykład.
Wszystko mile widziane.