Home » Gramatyka » Podstawy » Odmiana rodzajnika

Odmiana rodzajnika

W tej lekcji nauczysz się odmiany rodzajnika oraz dowiesz się, jak się jej sprytnie nauczyć.  Na końcu lekcji czekają na ciebie interaktywne ćwiczenia na odmianę rodzajnika.

  Chcesz więcej prostych wyjaśnień gramatyki niemieckiej? Ta lekcja jest częścią kursu: Gramatyka A1/A2

Odmiana rodzajnika niemiecki – co to jest i po co to jest?

Jak już wiesz z poprzedniej lekcji o rodzajnikach niemieckich, w języku niemieckim są 3 rodzajniki określone: „der” dla rodzaju męskiego, „die” dla rodzaju żeńskiego oraz „das” dla rodzaju nijakiego. Oprócz tego jest rodzajnik nieokreślony (ein, eine) i przeczenie “kein”.

Niestety to nie koniec sagi o rodzajnikach – rodzajniki niemieckie odmieniają się przez przypadki.

To właśnie sprawka tej całej odmiany, że raz jest „der„, raz „den„, raz „dem„.. i tak dalej. Chodzi o to, że jak zmienia się przypadek, to zmienia się też rodzajnik: :

  • „Das ist der Hund.” (rodzajnikiem w Nominativ dla rodzaju męskiego jest „der”)
  • „Ich spaziere mit dem Hund.” ( „der” zamienił się na „dem”, bo przypadek zamienił się na Dativ)
  • „Siehst du den Hund da?” ( „der” zamienił się na „den”, bo przypadek zamienił się na Akkusativ)

Der, die, das odmiana (rodzajnik określony niemiecki)

Ale, ale – jest też dobra wiadomość! Jedyną tabelką którą musisz się tak naprawdę nauczyć jest ta poniżej. Jest to odmiana rodzajnika określonego (der, die, das) przez wspomniane 4 przypadki:

 rodzaj męskirodzaj żeńskirodzaj nijakiliczba mnoga
Nominativ (kto/ co?)der Vater
die Mutter
das Kind
die Sterne
Genitiv (czyj?)des Vaters
der Mutter
des Kindes
der Sterne
Dativ (komu/ czemu?)dem Vater
der Mutter
dem Kind
den Sternen
Akkusativ (kogo/ co?)den Vater
die Mutter
das Kind
die Sterne

Odmiana rodzajnika określonego (der, die, das) przyprawia uczących się niemieckiego o ból głowy, ponieważ na pierwszy rzut oka wydaje się, że rodzajniki określone odmieniają się bez ładu i składu.

Gdy jednak przyjrzymy się tabelce dokładniej, na pewno zauważysz, że:

  • dopełniacz (Genitiv) to przeplatanka des-der-des-der
  • w celowniku (Dativ) rodzaj męski i nijaki są takie same (dem)
  • biernik (Akkusativ) jest taki sam jak mianownik – z różnicą w rodzaju męskim

Ein, eine odmiana (rodzajnik nieokreślony niemiecki)

Kolejna tabela? Tylko nie to! 🙂

Ale spójrz na nią dokładniej, a zauważysz, że tak naprawdę już ją umiesz: końcówki, które dostaje rodzajnik określony podczas odmiany, są identyczne jak te w odmianie rodzajnika określonego:

 rodzaj męskirodzaj żeńskirodzaj nijakiliczba mnoga
Nominativ (kto/ co?)ein Vatereine Mutterein Kind- Sterne
Genitiv (czyj?)eines Vaterseiner Muttereines Kindes
- Sterne
Dativ (komu/ czemu?)einem Vatereiner Muttereinem Kind- Sternen
Akkusativ (kogo/ co?)einen Vatereine Mutterein Kind- Sterne

I jeszcze jedna dobra wiadomość: Rodzajnik nieokreślony nie występuje w liczbie mnogiej.

Odmiana przeczenia kein

Przeczenie “kein” odmienia się tak, jak rodzajnik nieokreślony w liczbie pojedynczej, a w liczbie mnogiej tak, jak rodzajnik określony.

Ta cała odmiana rodzajnika chyba nie jest taka straszna? 🙂

Odmiana rodzajnika niemiecki – podsumowanie

  • Rodzajnik w zdaniu jest zawsze w jednym z czterech przypadków, czyli odmienia się przez przypadki (deklinacja)
  • Odmiana rodzajnika nieokreślonego (ein, eine) jest bardzo podobna do odmiany rodzajnika określonego (der, die, das) – rodzajnik nieokreślony dostaje te same końcówki, jakie ma podczas odmiany rodzajnik określony
  • Rodzajnik nieokreślony nie występuje w liczbie mnogiej, a więc się nie ma co się odmieniać przez przypadki
  • Przeczenie kein odmienia się tak, jak rodzajnik nieokreślony w liczbie pojedynczej i tak, jak rodzajnik określony w liczbie mnogiej

Poćwicz odmianę rodzajnika!

Gotowy na ćwiczenia? Tutaj znajdziesz kilka interaktywnych  ćwiczeń na odmianę rodzajnika w języku niemieckim.

 

Anna
Print Friendly, PDF & Email
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)
Loading...

2 komentarze do wpisu „Odmiana rodzajnika”

  1. super jasno i zrozumiale tylko nie rozumiem jednej rzeczy , przy odmianie rodzajników Pani Aniu przykładu: Ich spaziere mit dem Hund – to Dativ a córce w szkole podali,że ruch to Akkustiv ( tutaj :den) — właśnie np spzieren a Dativ (tutaj r.m. : dem) to spoczynek Proszę o podpowiedź jak to interpretować – przypisanie ruchu do Akk. i spoczynki do Dativ 🙂

    Odpowiedz
    • Cześć Marek, Akkusativ rzeczywiście wyraża ruch, a Dativ bezruch – to tak w skrócie. Decydujący głos przy wyborze przypadku ma jednak przyimek, tutaj „mit” – po „mit” jest zawsze Dativ. Poza tym, „spazieren” owszem wyraża ruch, ale nie jest to ruch, o który zapytałbyś „dokąd”. Jakbyś miał zadać pytanie do tego zdania, to zapytałbyś „GDZIE spaceruję z psem”, a nie „DOKĄD spacerujesz”. Tam gdzie jest ruch, o który pytamy „dokąd” jest Akkusativ, na przykład – „Ich gehe in den Park” – jest ruch , i zapytasz „DOKĄD idziesz?” – „Do parku”. Jeżeli jest ruch, ale nie jest to ruch od miejsca A do B, to wtedy jest Dativ , na przykład „Ich tanze auf dem Tisch” – tańczę, ruszam się, ale no robię to jakby w miejscu, albo „Ich spaziere im Wald” (im- in dem, czyli Dativ) – też spaceruję, jest ruch, ale zapytasz „GDZIE speceruję”, „GDZIE tańczę? – „na stole”, a nie „dokąd tańczę”. Podsumowując, DOKĄD = Akkusativ, GDZIE = Dativ 🙂

      Odpowiedz

Dodaj komentarz